เนื่องจากไม่ได้เดินไปไหนไกลเกินบังกาโลเลย ไม่มีอะไรมาฝากกระแต เก็บภาพมาฝากแล้วกันนะคะ บรรยากาศเหงาๆ เหมือนคนถ่าย ^^

งานนี้อย่างที่เล่าให้กระแตฟังแล้วว่า งานนี้เหนื่อยเพราะนั่งรถไฟ แต่กระแตก็ยังไม่เคยมาชะอำแล้วซ้ำยังบอกว่านั่งรถไฟก็ดีนะ สบายๆ ดี (ย้าง แตยังไม่รู้ตัว)

งานนี้พี่มีแต่ภาพถ่ายมาฝาก แต่คงไม่มีภาพพี่ เพราะว่าพี่เป็นคนถ่าย มาดูว่า เพื่อนๆ น้องๆพี่แต่ละคนเป็นยังไงนะคะ

ภาพถ่ายบนรถไฟขาไปค่ะ ไอ้น้องที่สบตากล้องอยู่คนเดียวคือน้องอาร์ท ฝ่าย IT

ถ่ายตอนรอรถไฟมาสลับรางกัน ช่างเป็นการรอคอยที่ยาวนานจริงๆ

ภาพนี้พี่ชอบเป็นการส่วนตัว นางแบบเป็นน้องขวัญ สาวน้อยโปรแกรมเมอร์ ที่นิสัยร่าเริงเกินขนาดตัวและหัวใจ จำผ้าพันคอที่เคยซื้อให้ได้มั้ย ซื้อจากน้องคนนี้แหละ

เห็นท่ามันก็ฟ้องแล้วว่าเป็นคนสนุกสนานร่าเริง เมื่อเจออีก 1 หนุ่ม ความร่าเริงจึงเปลี่ยนมาเป็นภาพให้ได้เห็นกัน

เห็นบอกว่าอยากถ่ายที่ดึงๆอะไรสักอย่างนี้แหละแต แต่ถ่ายไปแล้วเอ่อ แหะ มันก็สวยดีอะ

รูปนี้ถ่ายกันก่อนกลับเป็นภาพหมู่สุดท้ายในทะเลเก๊กกันสุดยอดไปเลย (เรือกล้วยนั่นไม่ได้จ่ายตังส์นะคะ เป็นอุปกรณ์ประกอบฉากที่ไม่ได้ซื้อหา)

ตกลงทริปนี้จะมีแต่น้องคนนี้คนเดียวเลยใช่มั้ย (กระแตอาจจะบ่นอย่างนี้) ก็น้องเค้าเป็นนางแบบที่แอ๊คท่าได้ตลอดเวลาเลยนี่น่ะสิ เห็นฉากเป็นวิวไม่ได้เลยนะ ต้องเรียกไปถ่าย แต่น้องเค้าก็เป็นคนถ่ายรูปเหมือนกัน ถ่ายสวยด้วยแหละ ลองเค้าไปแวะเยี่ยมชม Multiply เค้าได้ที่ http://yimwai.multiply.com

ต้องเอารูปที่ไม่มีคนอยู่ในรูปสักรูปนึง เลือกรูปนี้แล้วกันครับ เพราะดูแล้ว รถคันนี้คงรอรถไฟอีกรางมายืนถ่ายคู่อะนะคะครับ

รูปหมู่ IT ก่อนกลับเมืองกรุง เพื่อเข้าสู่ความวุ่นวายในชีวิตการทำงานต่อไป

ส่วนพี่สองคนนี้เป็นรุ่นใหญ่ บัญชีสาขา ชื่อพี่ชาญ กะ พี่ใบ้ เป็นพี่ที่ประสานงานและจัดงานในครั้งนี้

ที่เห็นก็เป็นเพียงแค่รูปที่ชอบอะนะคะ กระแตอาจจถามว่า อ้าวแล้วพี่นิดไปไหน ตอนถ่ายๆกันนี่พี่นิดกลับเมืองกรุง ไปด้วยรถยนต์ส่วนตัวเรียบร้อยแล้ว (พี่นิดเค้าถึงบ่ายสอง พวกเราถึงกันสองทุ่ม มม ม)